Prins Jan & Prinses Diana 1999/2000

Reigernarren

Het was voor ons de allereerste keer carnaval als prins en prinses: ik als prins van CV De Reigernarren uit Vianen, samen met Diana aan mijn zijde als prinses. Wat een avontuur… alles was nieuw, spannend en overweldigend.

Maar net op het moment dat we volmondig ja hadden gezegd, sloeg het noodlot toe. Mijn vader – de vader van Jan – overleed. Ineens kwam die vraag keihard binnen: kunnen we dit wel aan? Het verdriet was groot, het gemis nog groter. Toch wisten we diep van binnen dat hij het ons zo had gegund. Hij had dit willen meemaken, had willen zien hoe wij samen voorop zouden gaan in de polonaise. Met dat gevoel besloten we door te gaan.

Met een lach naar buiten, feestend tussen de mensen… en ja, het huilen deed je soms alleen. Maar carnaval gaf ook kracht. We mochten zóveel feesten bezoeken, zóveel warme mensen ontmoeten, dat het carnaval echt in ons ging zitten. Diana was al langer besmet met het carnavalsvirus; ik moest er in het begin eerlijk gezegd niets van hebben. Maar hoe begin je dan?

Dat ging eigenlijk vanzelf, dankzij de vriendenclub De Reigernarren. Met hen voelde het meteen goed, vertrouwd en eigen. Vanaf dat moment viel alles op z’n plek.

En dan die voorbereidingen… alles begon met het kopen – nee, laten maken – van de prinsen- en prinsessenkleding. Op weg naar Gelderop, naar Nel. Daar werd niet alleen onze kleding gemaakt, maar ook een nieuwe steek, helemaal speciaal voor ons. Het voelde alsof het avontuur daar pas écht begon.

Met deze fotoboeken nemen we jullie graag mee terug in de tijd. Terug naar een periode vol emotie, rouw én vreugde. Terug naar het moment waarop carnaval voor altijd een plek in ons hart kreeg. 💛🎭

KIJK HIERONDER NAAR DIT FOTOBOEK > Kleding koppen

En wat natuurlijk niet mocht ontbreken: een echte onderscheiding. Niet zo’n lintje, maar een ketting, met een eigen plaatje – helemaal persoonlijk. In die tijd was dat nog zeldzaam; bijna niemand had zoiets.

Zelfs mijn eigen e-mailadres hoorde erbij: JVD@NIZW.NL. Dat was mijn werkgever, en de jongens van de automatisering vonden het zó leuk dat ik een eigen prinselijk, werkend e-mailadres kreeg, los van mijn gewone bedrijfs-mail. Dat voelde toen echt bijzonder – alsof het prins-zijn zelfs daar werd erkend.

Dus op weg naar Baarle-Nassau, om alles te regelen. En eenmaal weer thuis begon het echte precisiewerk: Erica die zorgvuldig de afslagen plakte op het gegraveerde plaatje. Elk detail moest kloppen.

Ja, het heeft wat gekost. Tijd, energie en geld. Maar wie A zegt, moet ook B zeggen. En als je het doet, dan doe je het goed – vol overtuiging, met trots en met het hart op de juiste plek ❤️🎭

KIJK HIERONDER NAAR DIT FOTOBOEK > Onderscheidingen kopen/maken

En dan natuurlijk stiekem op de foto. Niemand mocht ons zien, want alles was nog strikt geheim. Snel aankleden, alles netjes recht, en dan hup op pad.

In Vreeswijk even langs de bunker op de dijk van de Lek. Een paar snelle foto’s, goed om je heen kijken of er niemand aankwam. Daarna nog even onder bij de Beatrixsluis, nog een paar shotjes — die typische plekken die voor ons zoveel betekenen.

En dan… wachten. Wachten op de inauguratie. De spanning voelde je in alles. Je weet wat er gaat komen, maar toch is het alsof de tijd even stilstaat. Nog één keer diep ademhalen, nog één keer samen kijken, en dan het moment waarop het geheim wordt onthuld en alles écht begint.

Carnaval stond op het punt om los te barsten… 🎭👑

KIJK HIERONDER NAAR DIT FOTOBOEK > Even een paar foto’s maken

En dan is het moment daar: de inauguratie.
Vanaf dat ogenblik is het officieel. Niet meer stiekem, niet meer geheim — maar vol trots naar buiten als Prins Jan en Prinses Diana. De taak kon beginnen.

Aan onze zijde adjudant Robert, altijd paraat, en onze eigen chauffeur Erica. En geloof me… die hebben wat meegemaakt. Er zijn ontelbaar veel drankjes gehaald, kilometers gemaakt en lange dagen gedraaid. Hard gewerkt, met een lach, en altijd klaar voor de volgende afspraak.

Maar als we nu terugkijken, overheerst vooral één gevoel: dankbaarheid. Wat een tijd, wat een belevenis, wat een herinneringen. Carnaval heeft zich in ons hart genesteld en is daar nooit meer weggegaan.

De fotoboeken van alle uittredens volgen later — die zal ik stap voor stap op de website plaatsen, zodat iedereen samen met ons nog eens kan terugkijken en herbeleven.

Herinneringen vervagen niet… ze worden alleen maar mooier ❤️🎭

*Inauguratie betekent:
👉 de officiële installatie of plechtige aanstelling van iemand in een functie.

KIJK HIERONDER NAAR DIT FOTOBOEK > de inauguratie