Begin jaren tachtig kreeg het carnaval in Utrecht het zwaar te verduren. Bezuinigingen vanuit het gemeentebestuur zorgden ervoor dat subsidies drastisch werden teruggeschroefd. Activiteiten verdwenen, plannen kwamen onder druk te staan en het voortbestaan van het Utrechtse carnaval leek allesbehalve vanzelfsprekend.
Maar juist in die moeilijke periode stond een groep betrokken carnavalsliefhebbers op. Mensen die niet wilden accepteren dat een eeuwenoude traditie zou verdwijnen door geldgebrek. In maart 1982 bundelden zij hun krachten en richtten Club van Honderdelf op: een onafhankelijke club met één duidelijk doel — het carnaval in Utrecht levend houden.
De club stelde zich ten doel om via lidmaatschappen en bijdragen financiële steun te bieden, vooral door het beschikbaar stellen van prijzen voor de jaarlijkse carnavalsoptocht. Niet om zichzelf op de borst te kloppen, maar om creativiteit, humor en carnavaleske kwaliteit te stimuleren. De jury werkte onafhankelijk en beoordeelde op originaliteit, verzorging en uitstraling.
Club van Honderdelf keek verder dan alleen de grote optocht. Kinder-carnaval, feesten voor ouderen en samenwerking met verenigingen stonden hoog op de agenda. Carnaval moest een feest blijven voor iedereen — jong en oud, deelnemer en toeschouwer.
Zelfs het Utrechtse zakenleven en het gemeentebestuur zagen het belang in. De betrokkenheid groeide, het ledenaantal steeg en de club werd een onmisbare schakel binnen het Utrechtse carnaval. Een stille kracht achter de schermen, maar van grote betekenis voor Leemput.
Bron van dit krantenartikel is helaas onbekend.
