Soms heb je zo’n moment dat je ergens over nadenkt en denkt: hoe zat dat ook alweer? Je weet dat het er is, maar het exacte antwoord wil even niet komen. En wat doe je dan? Juist… je duikt het foto-archief in.
Zo raakte ik gisteren in gesprek met een adjudant van De Leutkikkers. Hij zei: “We kennen jullie al heel lang.” Dat voelde meteen goed, maar riep ook een vraag op: hoe lang is ‘heel lang’ eigenlijk?
Eenmaal thuis ben ik gaan zoeken tussen de oude foto’s, en al snel kwam ik uit bij 2008. Dáár lagen de eerste beelden die alles bevestigden.
Die foto’s heb ik meteen maar even online gezet, zodat iedereen er weer van kan genieten. Natuurlijk moeten we eerlijk zijn: in 2008 was de fotokwaliteit nog lang niet wat we vandaag de dag gewend zijn. Geen haarscherpe camera’s of perfecte belichting. Maar dat doet er eigenlijk helemaal niet toe.
Want waar het echt om gaat, is het carnavalsgevoel dat in deze foto’s is vastgelegd. De leut, de gezelligheid, de ontmoetingen en de herinneringen — precies dat wat carnaval zo bijzonder maakt. En dat gevoel… dat spat er, zelfs na al die jaren, nog steeds vanaf.
*Sorry voor de dubbele foto’s 😉